Veneuze trombose

Elk jaar breken in Nederland tienduizenden mensen een been. Wie een been in het gips heeft, loopt het risico veneuze trombose te ontwikkelen. Dit geldt ook voor de grote aantallen mensen die jaarlijks een kijkoperatie van de knie ondergaan. Bij veneuze trombose ontstaan bloedstolsels in de bloedvaten, meestal van het been. Als een stolsel losschiet en in de longen belandt, ontstaat een longembolie. In vijf procent van de gevallen is zo’n embolie dodelijk. Tot nu toe was het niet duidelijk of trombose in deze patiënten voorkomen zou kunnen worden met een ‘bloedverdunner’, een medicijn met antistollende werking. Bovendien is het niet gewenst om dit middel op te grote schaal te gebruiken, want dit brengt ook weer risico’s met zich mee: er bestaat een kleine kans dat er een ernstige bloeding optreedt. Ook is het toedienen belastend voor patiënten . Zij moeten zichzelf dagelijks injecteren met bloedverdunners. Om de voor- en nadelen van antistollingsbehandeling tegen elkaar af te wegen werd dit onderzoek opgezet.

POT-(K)CAST Studie

Artsen en onderzoekers vanuit het hele land (LUMC, Alrijne Ziekenhuis, Haaglanden Medisch Centrum, HAGA Ziekenhuis, Reinier de Graaf Ziekenhuis, Groene Hart ziekenhuis, Isala Ziekenhuis, Orthopedium Kliniek en Park Medisch Centrum) hebben samengewerkt aan de POT-(K)CAST studie, waar in totaal 3.000 patiënten aan hebben deelgenomen: 1.500 patiënten met onderbeengips en 1.500 patiënten die een kijkoperatie van de knie kregen. Door het lot bepaald ontving de helft van alle patiënten bloedverdunners en de andere helft geen medicijnen. In beide groepen ontwikkelden ongeveer evenveel patiënten een trombosebeen of een longembolie. ‘De resultaten lieten overtuigend zien dat het geen zin heeft om elke patiënt antistolling te geven’, vertelt arts-onderzoeker Banne Nemeth. Zijn collega Raymond van Adrichem voegt toe dat dit goed nieuws is voor het grote aantal patiënten dat deze behandeling nu niet meer hoeft te ondergaan.

In de kliniek

‘De volgende stap is het aanpassen van de huidige richtlijnen’, aldus professor Suzanne Cannegieter, die leiding gaf aan het onderzoek. Daarin zal naar verwachting artsen  worden afgeraden om bij iedereen preventief antistolling voor te schrijven. Alleen bij hoog risico patiënten kunnen artsen overwegen dit toch te doen.
 
De resultaten van dit onderzoek zijn op 3 december 2016 online gepubliceerd in The New England Journal of Medicine. De POT-(K)CAST studie is gefinancierd door de Nederlandse organisatie voor gezondheidsonderzoek en zorginnovatie (ZonMW).

Terug naar boven